العلامة المجلسي ( مترجم : سيد عبد الحسين رضائى )

140

بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى )

سوره‌ى وداع است مركب عضبا را سوار شد خداى را ستايش و ثنا كرد بعد فرمود اى مردم هر خونى كه در جاهليت بوده آن خون باطل است و اول خونى كه باطل شد خون ربيعة بن حارث بود كه شير ده ميخواست در قبيله‌ى هذيل قبيله بنى ليث او را كشتند يا بر عكس در بنى ليث استرضاع كرد و بنى هذيل او را كشتند و هر چه ربائى بود در زمان جاهليت وضع شد و اول ربائى كه وضع شد عباس بن عبد المطلب وضع كرد . اى مردم زمان ميچرخد امروز مانند روزى كه آسمان‌ها و زمينها آفريده شد و همانا شماره‌ى ماه‌ها در پيش خدا دوازده ماهست در كتاب خدا روزى كه آسمانها و زمين را آفريد چهارتاى آنها حرام : رجب پاكيزه‌اى كه بين جمادى و شعبان است ، ذى القعده ، ذى الحجة ، محرم ، پس در باره‌ى اينها به خود ستم نكنيد زيرا كه از ياد بردن زيادى در كفر است كه گمراه ميشوند به آن كسانى كه كافر شدند يك سال را حرام و يك سال را حلال مىپنداشتند تا پامال كنند آنچه را كه خدا حرام كرده ، چنين بودند كه محرم را يك سال حرام ميپنداشتند و صفر را حلال مىشمردند يك سال صفر را حرام ميدانستند و محرم را حلال مىشمردند اى مردم شيطان نااميد شده كه پرستش گردد در بلاد شما تا ابد و از شما خوشنود است بعملهاى كوچك . اى مردم هر كس در پيش او امانتى است به صاحبش رد كند . اى مردم زنان در پيش شما نكوهيده‌اند اختيار خود را نه از حيث زيان و نه از نظر سود دارند ، گرفتيد شما ايشان را امانت خدا ، شرمگاه آنان را به سخنان خدا حلال شمرديد پس براى شما بر ايشان حقى است و براى ايشان بر شما حقى و از حق شما بر آنها اينست كسى قدم بر فرش شما نگذارد و نافرمانى شما را در نيكى نكند اگر چنين كارى انجام دادند روزى و لباسشان بعهده‌ى خود آنانست به نيكى آنها را نزنيد . اى مردم ! من چيزى در ميان شما گذاردم اگر آن را بگيريد هرگز گمراه